Vergi Dava Daireleri Kurulu

Vergi D.Gen.Kur. 1991/32 E., 1992/126 K.

Vergi D.Gen.Kur. 1991/32 E., 1992/126 K.

  • YARGILAMA USULÜ

"İçtihat Metni"

Temyiz Eden : ............... 

Karşı Taraf : Maliye ve Gümrük Bakanlığı 

İstemin Özeti : Turistik otel yatırımı nedeniyle verilen teşvik belgesi kapsamında inşa olunan otel için 1987 takvim yılında ödenmediği saptanan iskan harcının kaçakçılık cezalı olarak gecikme faiziyle birlikte ödenmesinden sonra, 933 ve 261 sayılı Kanunlarla tanınan yetki uyarınca Bakanlar Kurul kararıyla yapılan düzenleme nedeniyle hatalı ödendiği ileri sürülerek geri verilmesi istenmiştir. 

Vergi Dairesi Müdürlüğünün, bu istemin reddi ve harç beyannamesinde gösterildiği gibi ikinci sınıf değil birinci sınıf olduğu anlaşılan yapı nedeniyle maliyet farkına göre yapılan ek tarhiyattan dolayı ayrıca 18.659.474,- liranın da ödenmesini belirten yanıtı üzerine şikayet yolunu izleyen yükümlünün, bu başvurusu da reddedilmiştir. 

Maliye ve Gümrük Bakanlığınca kurulan bu son işleme karşı Danıştay Dokuzuncu Dairesinde dava açılmış ve anılan Dairenin 11.4.1990 gününde verdiği K: 1990/1460 sayılı Kararla; inşaatı 16.4.1987 tarihinde tamamlanan turistik otel binası nedeniyle ödenen iskan harcında, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca verilen teşvik belgesine göre muaf tutulması gerektiğine ilişkin iddianın. Vergi Usul Kanununun 1.17 ve 118 inci maddelerinde yazılı hesap ve vergilendirme hatalarına girmediğinden söz edilerek, dava reddedilmiştir. 

Karar, yükümlü tarafından temyiz edilmektedir. 

Savunmanın Özeti : istemin reddi gerektiği savunulmuştur. 

Tetkik Hakimi : Semra KAYIR 

Danıştay Savcısı : Işın ESEN 

Düşüncesi : Dava, İzmir Şair Eşref Bulvarı No: 10 adresinde inşa edilen otel için Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığınca yatırım teşvik belgesi verildiğinden, bu nedenle vergi, resim ve harç istisnasından yararlandırılması gerekeceğinden bahisle tahakkuk ettirilen tapu harcı, tahakkuk cezası ve gecikme faizinin düzeltme ve şikayet yolu ile geri verilmesi yolundaki talebin reddine ilişkin Maliye ve Gümrük Bakanlığının 27.10.1988 gün ve 66871 sayılı işleminin iptali istemi ile açılmış olup, Danıştay Dokuzuncu Dairesince davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. 

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususlar, temyiz konusu kararda yazılı düşüncemizde karışılanmış olup sözü edilen düşüncede yazılı gerekçe ile temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. 

TÜRK MİLLETİ ADINA 

Hüküm veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunca, Kıdemli Tetkik Hakimi Semra KAYIR'ın yazılı ve sözlü açıklamalarından sonra temyiz başvurusu olarak tekemmül ettirilen dosya incelerek gereği görüşüldü: 

2575 sayılı Danıştay Kanununun 24 üncü maddesinin 1/J fıkrasında, şikayet yoluyla vergi düzeltme taleplerinin reddine ilişkin işlemlere karşı açılan davaların ilk derecede Danıştay'da görülerek sonuçlandırılması kabul edilmiştir. Bu kural uyarınca bir davanın ilk derecede Danıştay'da görülebilmesi için iptali istenen işlemin, 213 sayıl: Vergi Usul Kanununun 116 ncı maddesi ve devamındaki kurallarına dayanılarak kurulması ve konusunun bu kurallara ilişkin bulunmasını gerektirmektedir. 

Yükümlü, Iskan Harcına konu yapılan otel inşaatının DPT. Müsteşarlığının bu yatırım nedeniyle verilen teşvik belgesinden yararlandığını, belgede tanınan vergi, resim ve harç istisnasının, aynı Müsteşarlığın ilgili tebliğleri ile bu tebliğlerin dayandığı Bakanlar Kurulu Kararı ile öngörüldüğünü, olayda vergilendirme hatası bulunduğunu ileri sürmektedir. 

Vergi Usul Kanununun 118 inci maddesinde, vergiden muaf kimselerden veya vergiden müstesna gelir, madde, kıymet (...) üzerinden vergi istenmesi ve alınması, vergilendirme hatası olarak tanımlanmıştır. 

Bu kural karşısında, davacının davaya konu yaptığı işlemin, vergilendirme hatası yapıldığı ileri sürülerek idareye yöneltilen düzelteme isteminin reddinden sonra Bakanlığa yapılan şikayet başvurusu üzerine kurulduğu gözönüne alınarak davanın, 2575 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi uyarınca incelenmesi ve karara bağlanması gerektiği sonucuna varılmaktadır. 

Bu nedenlerle temyiz isteminin kabulüne, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 11.4.1990 günlü ve E: 1989/9, K: 1990/1460 sayılı Kararının, davanın esası incelenerek sonuçlandırılmak üzere bozulmasına 27.3.1992 gününde oyçokluğu ile karar verildi. 

KARŞI OY 

Danıştay Dokuzuncu Dairesini temyizen incelenerek bozulması istenen kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçesi karşısında, ileri sürülen iddiaların istemin kabulünü gerektirecek durumda bulunmadığı görüşünde olduğumdan çoğunluk kararına katılmıyorum.